Mijn hond duikt een struik in. Lekker snuffelen, er zit vast een beestje in verstopt. Als ze eruit komt zie ik dat haar vacht en de lijn vol zit met kleine pluizige bolletjes. Als klitteband zitten ze er aan vastgeplakt. Slim van die struik, want zo worden zijn zaadjes verspreid over een groter gebied. Vervelend voor mij en de hond want om die bolletjes er af te krijgen is heel moeilijk. Ze plakken en vallen uit elkaar als je eraan komt. Het doet me denken aan ongewilde ballast, die je meedraagt terwijl je dat niet wilt. Niet bewust misschien, maar net zo hardnekkig.
Zo gaat het ook vaak met onze agenda. Je duikt ergens in (lees een vergadering op werk, een gesprek met een klant, je partner, je familie, visitie, een bijeenkomst; vul maar in) en voor dat je het weet is je agenda gevuld met ‘pluizige’ afspraken die zich aan jou hebben vastgeklit zonder dat je er erg in had. Je kiest hier niet bewust voor, het gebeurt terwijl je bezig bent met je werk, je relaties, je leven. Eén voor één niet echt zwaar of belastend, maar samen zorgen ze voor een overvolle week waarin je geen tijd meer hebt voor de dingen die écht belangrijk zijn. Je probeert ze uit je agenda te krijgen, maar het kost je meer tijd dan je hebt.
Je herkent het meestal niet aan één groot ding, maar aan dit patroon:
Achteraf merk je dan dat je agenda en je week weer vol zitten, zonder dat je daar bewust voor gekozen hebt.
Het is een overigens een rotklusje als je die plakkende bolletjes wil verwijderen. Ze zitten overal aan vastgeplakt en als je ze vastpakt vallen ze uit elkaar, je hebt er slecht grip op. Voorkomen is in dit geval beter dan genezen. Bescherm je agenda voor deze ongewilde ballast. Dat kan bijvoorbeeld door beter ‘nee’ te zeggen.
Maak af en toe schoon schip. Pak je agenda er bij. Neem door wat jouw week opvult, jouw to do lijstjes doet uitpuilen. Wat is echt van jou en wat is er gaande weg aan jou blijven plakken? Dat ene moment van even goed kijken geeft vaak al meer rust dan een hele nieuwe planning maken.
Thuis haal ik de pluizige bolletjes één voor één van mijn broek, de vacht en de lijn van mijn hond. Het kost even tijd, maar als ze weg zijn voelt het goed. De lijn glijdt weer soepel door mijn hand. De volgende keer zal ik beter opletten in welke struik ze duikt.
Aimée – Coach voor creatieve zelfstandigen met een vol hoofd
Wil je meer overzicht in je week, zonder alles om te gooien? Stuur me gerust een bericht, dan kijken we samen.