Jarenlang ging ik rokend het oude jaar uit. Ik was al een hele tijd gestopt met roken, maar op oudejaarsavond stak ik er bewust een paar op. Als een een soort omgekeerd goed voornemen. De uitzondering op de regel. Niet stoppen met roken, maar er eentje opsteken. Recalcitrant, voorkomend uit mijn bewustwording dat ik goede voornemens toch niet volhield.

Ja, het klinkt mooi en ik geloof ook echt dat je op het moment van het maken van goede voornemens er van overtuigd bent het deze keer wél vol te houden. Maar na twee weken (of eerder) ontdekken dat je alweer in je oude patroon gevallen bent vond ik frustrerend, pijnlijk en het voelde als een mislukking.

Nieuw gedrag aanleren en volhouden is moeilijk.

Nieuw gedrag volhouden is uitdagend. Daar zijn inmiddels miljoenen boeken over geschreven. Podcasts te over en coaching rondom dit onderwerp floreert. Daar kan ik in 1 blog niet aan tippen, maar wat ik wel weet is dit: Als een stap ‘te groot’ voor je is (voelt) gaat je angstcentrum aan. Wat ik hier bij mezelf steeds opnieuw tegenkwam, zie ik ook bij veel anderen: we willen wel veranderen, maar onderschatten hoe groot zo’n stap voor ons systeem voelt.

Je brein gaat aan en zegt dat het gevaarlijk is. Het komt met honderdduizend excuses en afleiding om je van je nieuwe besluit af te laten zien. Onderschat de vindingrijkheid van je eigen brein daarin niet!

Excuses van je brein 

• Het is te moeilijk
• Toch geen zin in
• Toch niet zo belangrijk
• Ik moet eerst even iets anders doen
• Morgen komt het beter uit

En ‘poef’, als sneeuw voor de zon, is je goede voornemen verdwenen.

Keine stapjes werken

Wil je iets veranderen maak de drempel dan lager, maak de eerstvolgende stap zo klein dat er geen alarmbellen aangaan.

Niet: compleet stoppen met roken, maar het pakje sigaretten uit het zicht leggen.

Niet: minstens 4 keer per week naar de sportschool, maar 20 minuten per dag buiten wandelen.

Niet: meteen je hele financiële situatie ‘op orde’ maken, maar eerst eens opschrijven wat je nu uitgeeft

Kijk en onderzoek wat voor jou werkt. Merk je nog spanning in je lijf, maak het stapje dan nog kleiner. En ja dat mag heel klein zijn. Niet wat je denkt dat moet, of wat anderen doen. Het gaat erom dat het past bij jou. Misschien begint een goed voornemen niet met een groot besluit, maar met een stap die zo klein is dat je lijf ontspannen blijft.